Umbrie Italie Blog

Het jaarlijkse chocoladefestijn is weer voorbij. Ik was ditmaal toevallig in de stad tijdens Eurochocolate voor de Perugia ondergronds rondleiding en kon dus weer 'ns kijken naar alle chocolade die lag uitgestald.

Wat vooral opviel was hoe onvoorstelbaar verveeld de mensen achter de zo mooi tentoongestelde chocolade waren. Mondhoeken diep richting de schouders gezakt, de schouders op hun beurt moedeloos voorover bungelend. Je kreeg er niet echt zin in chocola van. Eigenlijk kreeg je vooral heel veel zin zo snel mogelijk weg te gaan. Er was duidelijk niet veel aan!

Elk jaar zijn het, zo op het eerste gezicht, dezelfde producenten die er met exact dezelfde producten staan. Dat maakt voor toeristen natuurlijk niet uit en gelukkig trekt dit grote chocolade festival dan ook veel toeristen. Goed voor de inkomsten van de stad, dus goed voor Umbrie. Hoop ik. Ik vind er zelf echt helemaal niets aan namelijk. Excuses, ik moet natuurlijk Umbrie promoten ... maar het lukt me op dit vlak echt niet!

Mijn vrienden wezen mij op een grappig bord in de Rocca Paolina:

In plaats van Rocca Paolina heet het 'Rocca Pralina' en in plaats van 'ingresso libero' (gratis toegang) staat er 'ingrasso libero' (gratis dik worden).

Gelukkig toch nog iets leuks ontdekt.

Middenin het centrum van Perugia ... en toch sta je zo buiten de muren. Blijkbaar stonden hier in de buurt vroeger appelbomen, of wellicht was het er maar eentje.

Prachtig alle verschillende kleuren van dezelfde teint, ernstig afgebrokkeld en daarom zoveel mooier. (Om naar te kijken, niet voor thuis ...)

Schitterend uitzicht heb je vanaf vele plekken in Perugia. Dit is in de buurt van de Arco Etrusco (Poort van de Etrusken).

Vorige week vroegen vrienden die hier in Umbrie een (schitterend) huis hebben of ik wellicht zin had om mee te gaan met een rondleiding van Perugia onder de grond. Ik had hier al vaker van gehoord en had er dus zeker oren naar.

Donderdag was er een rondleiding die ook in het Engels gedaan zou worden, dus dat leek handig. Achteraf gezien was dat niet zo handig want de vertaling was slecht en zeer langzaam waardoor uiteindelijk veel verloren ging. Mocht je dus deze rondleiding doen, doe hem gewoon in het Italiaans en probeer dat te volgen of neem iemand mee die kan vertalen.

De rondleiding begint naast de duomo, in de 'Museo Capitolare Perugia'.

En ... Je gelooft je ogen niet.

Vroeger, in de tijd van de Etrusken, was er een enorm plein van 100 bij 70 meter bovenop de heuvel waar Perugia op ligt. Dit plein was aangelegd want een heuvel heeft normaal niet zo'n groot vlak bovenop. Er was dus ooit een muur van ruim 10 meter hoog en 100 bij 70 meter in omtrek. Daarbinnen was het opgevuld en op het plein dat zo was ontstaan stond de tempel. Nu staat daar de Duomo en ... een deel van de muur is uitgegraven onder de huidige stad. Voor de muur loopt een oude Romeinse weg met karrensporen. Ook waren overal ruimtes waarin water werd opgeslagen en liepen er kanalen.

Als je dit zo leest kun je je er niets bij voorstellen, maar het is werkelijk indrukwekkend. Die Etrusken konden uitstekend bouwen!

Deze foto kreeg ik toegestuurd van het museum, ik mocht onder de grond namelijk geen foto's maken. Je ziet een klein deel van de Romeinse weg.

Mocht je deze tour willen doen dan kun je bellen met het museum. In principe doen ze elke dag om 11 uur een tour. Telefoon: 075 5724853

Eind van de dag ging ik een stukje hardlopen. Telefoon op zak. Het was koud en er stond veel wind, dreiging van regen, maar ik heb het wonder boven wonder droog gehouden.

Deze foto nam ik met mijn telefoon, verder niets aan gedaan ... het lijkt een beetje onwerkelijk, maar kan verzekeren dat het in het echt, een paar uur geleden, prachtig was.

Adembenemend (of was dat wegens het hardlopen dat ik wegens blessure tijden niet heb gedaan?).

Vorige week heb ik mijn betaalpasjes moeten blokkeren (zie Portemonnee gestolen).

Deze week kwam als eerste mijn pasje uit Nederland.

Gisteren had ik weer een stapel brieven. Tot mijn ontzetting had de Italiaanse bank gewoon mijn betaalpas en pincode tegelijk verstuurd. Ze lagen keurig op elkaar in het stapeltje brieven.

Gisteren ging ik met een vriendin naar Torre Strozzi. Een toren van ergens uit het verre 1200 waarschijnlijk. Het is een kunstgalerie. We hebben er een tijdje rondgelopen en kregen her en der tekst en uitleg van de eigenaren. Eenmaal weer buiten waren er hapjes en drankjes. De dag ervoor was er een officiele opening geweest en wat er over was stond nu uitgestald.

De toren is schitterend en alleen daarom al een bezoek waard. Ik weet helemaal niets van kunst en kan dus geen oordeel geven over de kunstwerken die op de 4 verdiepingen van de toren te zien zijn, maar ik heb met veel plezier rondgelopen en dat is een goed teken.

Buiten was een grappig kunstwerk met als titel: L'Italia fa acqua (Italie is lek). Hieronder twee foto's. Verder nog een foto van een interessant kruis waar je direct snapt waar het om gaat, zonder dat er eigenlijk iets van de typische Jesus aan het kruis te zien is.

Torre Strozzi kunst in Umbrie

Solfagnano Parlesca

(er staan bruine richtingaanwijzers langs de weg in Solfagnano, volg die en je komt automatisch bij de toren uit).

Dat zouden de woorden kunnen zijn van iemand die behoorlijk aan de drank is, maar nee! Gelukkig niet. Het is gewoon elk jaar hetzelfde in Umbrie in de herfst ... schitterende nevel die in de vallei hangt. Het zal mijn nooit vervelen (omdat ik boven de mist woon).

Dit jaar hebben de bomen nauwelijks iets, maar ik vond er gelukkig toch een paar.

Prachtige kleuren.

Gisteren ging ik met een groepje fietsers een eind fietsen. De afspraak was bij de fietswinkel in Perugia. Ik heb sinds een maand een racefiets en kwam erachter dat je 'lid' kunt worden van een fietsclub en op zondagochtend gezellig met anderen een mooie tocht kunt maken.

Nou, zo gezellig was dat in eerste instantie niet! De Umbrier is een stug volk, dat wist ik al en als je iets met een nieuwe groep doet, word je weer 'ns met je neus op de feiten gedrukt. Het hele eerste uur ben ik door al die mannen compleet genegeerd. Totaal en volledig. Pas nadat we in een dorpje stopten om iedereen op te wachten (jawel, niet zonder enige trots kan ik melden dat ik, zonder veel moeite, in de kopgroep fietste, zelfs heuvel op - heuvel af is een ander verhaal, dat gaat afschuwelijk hard en daarbij blijf ik enorm achter!) en de hele club rechtsomkeerd maakte, afgezien van drie jongens en ik, werd het gezellig. De rest van de rit was iets zwaarder, maar ik heb met de verschillende jongens wat gekletst en voelde me een beetje mens in plaats van ongewenst aanhangsel.

Bij terugkomst bleek mijn portemonnee uit mijn tas te zijn gehaald. De tas lag in de achterbak en ik dacht echt de auto op slot te hebben gedaan, maar er was geen spoor van braak. Ik begrijp er niets van. Voorin lag duidelijk in zicht mijn ipod, mijn huissleutels en een dure jas, maar daar was niemand aangekomen. Ik denk dus dat die deuren wel dicht zaten maar de achterklep waarschijnlijk niet? Hoe dan ook, ik heb thuis direct alle pasjes geblokkeerd en ben niets kwijt.

De ellende is alleen dat ik nu de bureaucratische molen in moet om mijn documenten te herkrijgen. Rijbewijs zijnde het grootste probleem. De ritten naar de 'motorizzazione' van afgelopen winter staan nog kakelvers in mijn geheugen gegrift.

Vandaag ben ik al bijna de hele dag bezig geweest en ik ben alleen nog maar bij de politie geweest (twee keer) en bij het postkantoor (twee verschillende, want bij de ene wilden ze mij niet helpen omdat ik mijn rekening niet daar had geopend ... dus kon ik een heel eind rijden om naar het juiste postkantoor te gaan en mocht ik weer in de rij staan). Ik heb in elk geval een papiertje waarmee ik mag rijden, drie maanden geldig.

Ik wens mijzelf heel veel kalmte en geduld toe de komende weken, tot alles weer in orde is. Wellicht krijg ik dan een telefoontje van de politie dat mijn portemonnee is gevonden, zonder geld maar wel met alle documenten erin.

Ik heb mijn les geleerd ... wist het al lang ook, maar soms doe je domme dingen! Nooit belangrijke documenten in de auto laten liggen, zeker niet in een portemonnee!

Vanochtend ben ik gaan zwemmen. Het regent hier eindelijk en hoewel ik er niet vrolijk van word, ben ik wel blij dat het nat is. Contradictie ... maar dat kan gebeuren!

In het baantje links en rechts van mij zwommen twee heren die elkaar kennen. De ene zwom al voordat ik kwam. De andere kwam na een tijdje.

Ze hadden heel wat bij te praten en deden dat zonder enige gene over mijn hoofd heen. Tot mijn grote ergernis, want ik had de informatie liever niet meegekregen.

Het kwam erop neer dat ze allebei voor de overheid werken (vandaar dat ze op dat uur 'tijd vrij hadden gemaakt' om te zwemmen?) en er heel trots op zijn dat ze hun dagen vullen met wachten tot de dag voorbij is en hun weken met wachten tot hun salaris eind van de maand op hun rekening wordt bijgeschreven. Ze waren zo trots als een pauw op dit feit. Twee te dikke luie kletskousen die zich niet eens meer schamen voor het feit dat ze nutteloos zijn en de staat enkel veel geld kosten.

Alle energie die ik voor het zwemmen voelde was verdwenen ... Italie heeft echt heel erg grote problemen. De overheid puilt uit met dit soort mensen!

Gisteren liep ik even door de tuin. Het pad waar ik normaal overheen loop bleek niet meer te bestaan. Naast het pad was een groot deel van de tuin ook omgeploegd.

De ravage deed mij denken aan een prachtig onderhouden 'english lawn' die, jaren geleden, in één nacht tot een viezige zandbak was gereduceerd. Ik vond de eigenaar van de betreffende tuin mateloos irritant en heb er tijdenlang dan ook stiekem lol om gehad.

Bij het zien van mijn omgeploegde tuin zakt de moed mij in de schoenen. Ik voel me gestraft voor mijn leedvermaak van al die jaren geleden.

De quiz is 114 keer gedaan waaronder 14 personen alle vragen goed hadden.

Vraag 1: 'Welke stad ligt niet in Umbrie' is door 83% goed beantwoord.

Vraag 2: 'Welk evenement vindt niet in Umbrie plaats' is door 66% goed beantwoord.

Vraag 3: 'Wat is een sagra' is door 76% goed beantwoord.

Vraag 4: 'Uit hoeveel provincies bestaat Umbrie' is door 64% goed beantwoord.

Vraag 5: 'Wie heeft Assisi wereldberoemd gemaakt' is door 94% goed beantwoord.

Vraag 6: 'In welke stad ligt de pozzo etrusco' is door 70% goed beantwoord.

Vraag 7: 'Wat is Torta al Testo' is door 66% goed beantwoord.

Vraag 8: 'Welk meer ligt in Umbrie' is door 89% goed beantwoord.

Vraag 9: 'Wat is de een-na-hoogste waterval van Italie' is door 80% goed beantwoord.

Vraag 10: 'Waar komt de naam 'Umbria' vandaan' is door 76% goed beantwoord.

De quiz is nog te doen, maar uiteraard valt er geen olijfolie meer te winnen.

De drie keer 5 liter olie is gewonnen door Marjolijne, Frans en Hilde. Ik noem alleen de voornamen wegens de privacy, maar uiteraard zijn de drie winnaars zelf op de hoogte!

Ik hoop binnenkort een nieuwe quiz online te zetten, zal erover berichten zodra het klaar is.

Vandaag was ik voor de lunch bij vrienden uitgenodigd. Twee stellen die dol zijn op goed eten en goede wijn. Met mijn neus in de boter dus.

Bij binnenkomst kreeg ik een kus van de gastvrouw die in haar hand een grote verrassing hield:

Deze enorme porcino (eekhoorntjesbrood) ging de pan in en een half uurtje later aten we een zalige pasta. Daarna uiteraard een hoofdgerecht om ook je vingers bij af te likken, gevolgd door een toetje en meerdere soorten koekjes.

De gastheer is arts en krijgt van veel patiënten (slechts de oudere generatie en dit gebruik komt dus zoals zoveel dingen langzaam te vervallen) allerlei heerlijkheden 'toegestopt'. Deze paddestoel bijvoorbeeld was de dag ervoor gevonden en gebracht. Tijdens de maaltijd bleek dat minimaal twee derde van wat we aten met ingrediënten was gemaakt die hij had gekregen van dankbare patiënten. Ineens wilden we allemaal wel dat we medicijnen hadden gestudeerd!

Olijfolie, versgemaakte pasta van meel dat door de mensen zelf is verbouwd (in de vorm van graan uiteraard) en gemalen, het lam en de aardappels. De koekjes waren ook allemaal door ijverige vrouwtjes met veel liefde gemaakt 'per il dottore'.

Met Kerst krijgt deze arts zo vreselijk veel van zijn patiënten, vooral ook veel dingen die hij nooit gebruikt, zoals slechte kwaliteit whisky en allerhande industriële baksels, dat hij met een vriend van hem die een supermarkt heeft altijd afspreekt dat zijn cadeau's door de supermarkt worden verkocht. Na een maand krijgt hij dan een tegoedbon. Een prachtige oplossing om cadeau's te recyclen, een probleem waar menigeen mee te maken heeft. Ik heb wel heel hartelijk gelachen om het idee dat mijn vriend wellicht in een maand wel drie keer exact dezelfde fles whisky krijgt en die steeds terugbrengt naar de supermarkt.

Door dit soort en andere verhalen over vreemde Italiaanse toestanden en oplossingen voor van alles, was het een innig vrolijke lunch. De lekkere wijn hielp wellicht een beetje om vooral de absurde kant van het leven hier in Italie te benadrukken, maar dat kan af en toe helemaal geen kwaad, anders zou iedereen werkelijk zo snel mogelijk gaan emigreren.