Umbrie Italie Blog

Villa in Umbria biedt al jaren uitstekende service. We helpen met van alles en nog wat aan vakantieplanning maar ook als er ter plekke problemen zijn. Wij hebben een gevarieerd en goed aanbod aan vakantiehuizen en appartementen in heel Umbrie. De prijs-kwaliteit verhouding is ook uitstekend (we zijn vaak zelfs goedkoper dan andere aanbieders). Alle foto's op de website zijn door ons gemaakt en bijna alle huisjes hebben ook een video die nog beter laat zien hoe de vakantiewoningen echt zijn. De feedback van klanten is integraal online bij elk huis te vinden.

Volgens mij biedt niemand zoveel en we hebben dan ook veel heel tevreden klanten.

Zo, die schouderklop moest ik even op papier zetten.

Wat jammer is, is dat we meer en meer last hebben van mega portalen zoals booking.com (om er maar eentje te noemen) die in de laatste twee jaar heel snel bezig zijn zich ook op het gebied van verhuur van vakantiehuizen te storten. Steeds meer eigenaren werken met deze mega portalen. De eigenaren betalen net zoveel aan deze portalen als aan ons (zo niet meer), maar de service die geboden wordt is nihil. Echter, de mega portalen hebben gigantische marketing budgetten en een ieder die even snel op internet een huisje wil boeken, komt op die websites terecht en minder makkelijk op villainumbria.

Nog altijd lukt het ons om goed zichtbaar te zijn, dus we kunnen niet klagen over het aantal klanten en boekingen (algehele crisis daargelaten). Ik vind het echter erg jammer te zien dat de mega portalen zoveel klanten weten te trekken terwijl daar nauwelijks service tegenover staat. Bij deze dus ... mocht je ergens een vakantiehuis willen boeken, zoek even verder naar een klein kantoortje, ter plekke aanwezig, gerund door mensen die de huizen / eigenaren persoonlijk kennen. Wie kan je nou beter advies geven en een passend vakantiehuis vinden!

Ben net terug van 4 dagen Elba.

Ik ga uiteraard niet al te veel reklame maken voor andere gebieden dan Umbrie in Italie, maar ... het moet gezegd worden dat het echt een schitterend eiland is. Prachtig om te fietsen, zeker in het voorjaar. Overal zie je de zee en her en der een klein gekleurd dorpje, schitterende kleuren van alles dat groeit en bloeit zowel in het wild als tegen huizen en in tuinen. Het heeft iets tropisch. De temperaturen waren dat echter niet!

We verbleven bij Porto Azzurro een lieflijk havenstadje, heel centraal, heel rustig.

Een vriendin van mij heeft hier een paar dagen gelogeerd met haar twee katten. Als dank kreeg ik een tekening.

Ze tekende dit zonder op het papier te kijken. Prachtig vind ik het.

Gisteren heb ik mijn eerste triathlon gedaan, een halve dan wel en dat is meer dan genoeg (1.9 km zwemmen in zee, 90 km fietsen en 21 km hardlopen).

Ik heb het afgemaakt en ook prima in 5 uur 45 minuten.

Geen spatje regen gevallen gelukkig, maar het zag er zeer slecht uit en de zee was zo wild dat de organisatie het zwemmen heeft ingekort. Dat was voor mij erg jammer. Ik zwem relatief beter dan dat ik fiets en loop, dus hoe langer het zwemmen is, hoe meer voordeel ik heb over anderen. Hieronder de foto van de start.

Ik heb vreselijke kou gevat tijdens het wachten op het startsein (een half uur later dan gepland), maar we waren bijna 1000 deelnemers, dus dat maakt veel goed (weten dat je niet de enige gek bent die zichzelf dit 'aan doet'). Daarnaast was het water aangenaam warm na de kou op het land.

De pros en vrouwen vertrokken eerst. Met rode badmutsen zijn vrouwen en de pro's stonden voorop en zie je al niet meer, ze hebben grijze badmutsen.

Het was mijn eerste triathlon en ik had geen idee hoe je de wissels doet. Dat viel uiteindelijk enorm mee, ik had alleen niet verwacht dat er zoveel toeschouwers zouden zijn die bij de wissel van zwemmen naar fietsen commentaar geven en aanmoedigen. Goed bedoeld, maar ik werd er nerveus van. Ik voelde me op mijn vingers gekeken en extra onhandig. Ik was vrij snel uit het water en kon dus niet afkijken hoe de andere vrouwen het deden, maar blijkbaar heb ik niets verkeerd gedaan want ik ben niet gediskwalificeerd.

Een hele ervaring zo'n wedstrijd. Ik zal nog wel dagen enorme spierpijn hebben, op die manier blijft de ervaring levend!

Ik kreeg een email over een reclame spot van de ING waarin je twee oudere mensen heel gelukkig ziet zijn in een Umbrisch dorpje. Umbrie spaarrekening staat in beeld. Welk dorpje dat is. Ik kan het zo niet zeggen maar gok op Assisi, Spello of Trevi. Het moet een dorpje zijn dat tegen de heuvel is opgebouwd en met een ruime vallei eronder. De Tiber vallei dorpjes vallen dus af en Gubbio is het ook niet denk ik.

Hoe dan ook ... ik ben erg blij dat Umbrie genoemd wordt. Echter, om hier een week of twee op vakantie te komen, is sparen niet per se nodig hoor!!!

Vandaag ging ik even boodschappen doen.

De broodafdeling was zo goed als leeg. De vrouw die mij hielp verontschuldigde zich en zei dat er een heleboel toeristen waren geweest die ochtend en alles was door hen gekocht. Al om half elf was het meeste brood op.

Ik zocht naar biologische melk ... zelfde. Alles was al gekocht door de buitenlanders. Er was nog wel groente ...

Met een licht tasje liep ik richting mijn auto. Het is half mei. Blijkbaar zijn de eigenaren van de vele schitterende huizen die hier rondom Umbertide staan allemaal weer aangekomen om hier de zomer door te gaan brengen. Het was marktdag en de markt van Umbertide trekt enorm veel Engelsen, dus wie weet hebben die en masse bedacht brood en melk bij de supermarkt te kopen, de groente hadden ze al op de markt ingeslagen?

Ik zal over een paar dagen nog 'ns gaan kijken of de bio schappen alweer zijn gevuld.

Vanochtend.

Assisi maakte zich vrij uit de mist.

Sandri is een beroemde pasticceria in het centrum van Perugia. Een pasticceria is een banketbakker, maar vaak zonder brood. De etalage van Sandri trekt enorm, prachtige creaties op taarten.

Ik was vorige week in het centrum van Perugia toen de winkels langzaam allemaal sloten.

Er was een schitterende zonsondergang, maar dat terzijde (zie foto hieronder).

Voor de dichte deur van Sandri stond een handkar. Ik heb niet af kunnen wachten wat daarmee gebeurt, maar het beeld was mooi, iets dat je nooit meer ziet.

De zonsondergang ... (ik heb geen enkele wijziging gemaakt aan de foto)

Ik had gezwommen en kleedde mij om.

Rondom mij vier jonge meisjes, nog geen tien jaar. Ze waren zich aan het voorbereiden voor hun zwemtraining. De kleedkamer was verder leeg.

Op de radio kwam een liedje van Jovanotti voorbij, een liefdeslied. Prachtig lied overigens, waarvan ik elke keer dat ik het hoor denk hoe prachtig het moet zijn als iemand die tekst op papier zet met jou in zijn hoofd. Het lied heet 'a te'.

Met die typisch hoge stemmetjes van jonge meisjes zongen ze in totale onschuld, zich ondertussen omkledend, allemaal het liedje van voor tot achter mee. En ik … ik was geraakt.

Het was zo zoet schattig en tegelijk onwerkelijk, de betekenis van de woorden en de gevoelens erachter kunnen deze meisjes nog niet kennen. Hoop ik toch voor hen.

Een tijdje geleden had ik het al aangekondigd ... maar nu is het dan zover. Een selectie van de blogs die ik in 2005 en 2006 heb geschreven staat in een ebook dat gratis is te downloaden, zowel in pdf versie als ook in epub versie.

Mocht je het op een kindle willen lezen dan kan ik het ook in kindle versie proberen te zetten, maar ik ken niemand met een kindle die kan testen hoe het eruit ziet ... Mocht je dit willen testen dan hoor ik het graag!

Hier de link naar het gratis ebook "Leven in Umbrie"

Ik hoop dat jullie van het boek genieten! Het was een hele klus om te maken, maar alle oude blogs weer 'ns doorlezen was heerlijk. Ik was heel veel voorvallen alweer vergeten!

Het zal niemand zijn ontgaan dat Berlusconi weer hard zijn best doet om opnieuw gekozen te worden. Overigens wordt er beweerd dat de reden voor de come-back van Berlusconi is dat hij graag uit de handen van justitie wil blijven ... niet de meest nobele reden.

Vandaag kwam er met de post een brief van Berlusconi. Op de envelop staat: 'belangrijke mededeling Teruggave IMU 2012'. IMU is de onroerend goed belasting. De brief gaat over dat hij wat hulp nodig heeft om gekozen te worden, maar het eerste dat hij daarna zal doen is de in 2012 betaalde IMU teruggeven (op het eerste huis). Er staat gedetailleerd in beschreven hoe de teruggave van de IMU in zijn werk zal gaan, alsof het allemaal al rond is.

Een slimme zet, of vinden veel Italianen dit echt te ver gaan? Ik hoop het laatste, maar vrees het ergste. Over een paar dagen weten we meer.

Via een huiseigenaar waar we al jaren heel prettig mee samenwerken, kreeg ik een uitnodiging voor een bijeenkomst van een vereniging voor kleine bedrijven. Het leek mij helemaal niets, maar na diverse contacten heb ik mij toch laten overhalen. Op zich vind ik het een goed idee om samen te werken en met dat idee in mijn hoofd ging ik, zo positief mogelijk, op stap. Waarom leek het me niets? De website is vreselijk vaag en ik heb meerdere keren om uitleg gevraagd, maar 'alles zou op de bijeenkomst duidelijk worden'. Niet zo mijn manier van dingen doen.

We werden geacht om drie uur bij een wijnhuis te zijn, let wel bij het oude kasteel bovenop de heuvel. Ik keek ernaar uit het kasteel kort te bezichtigen. Maar helaas.

We mochten in de kou buiten het kasteel wachten. De ene na de andere keurig gepoetste Audi kwam aanrijden, met daarin langpuntig geschoende mannen en hooggehakte gelabelde vrouwen die zo uit een glossy tijdschrift hadden kunnen komen wandelen. Chique een half uur te laat uiteraard en zonder enige verontschuldiging.

Mijn keurige wachten werd niet beloond. We moesten de berg weer af rijden naar de moderne cantina. Daar kregen we de standaard rondleiding die zonder enige hart voor de zaak werd afgeraffeld. Ergernis had het van mijn gevoel voor humor gewonnen. Mijn geduld was op, ik heb er niet zoveel van, dus dat kan gebeuren!

Twee uur na aanvang van de bijeenkomst, gingen we dan eindelijk een zaaltje in. De voorzitter van de vereniging, een varkensachtige man met agressieve ogen, ging veel te dicht bij mij staan en vroeg of ik mij vermaakte. Ik gaf zonder enige hapering heel eerlijk antwoord: "nee ik vermaak mij helemaal niet, heb tot nu toe in de kou staan wachten en een commerciele rondleiding door een cantina gehad. Ik heb wel iets beters te doen". Hij herstelde zich snel van de schok en zei heel brutaal dat de agenda van 3 tot 7 uur was en hij nog niet klaar was met zijn programma en of ik dus mijn mening voor mezelf wilde houden. (Tsja ... waarom vraagt hij het me dan?).

Toen iedereen een plekje had gevonden begon hij met zijn praatje en dat had echt een parodie op een praatje kunnen zijn. Ik vind abominabel een mooi woord en dat was hier van toepassing. Dweperij met Steve Jobs en Apple en Hogan, foto's van waanzinnig schattige kindertjes zonder meer uitleg dan: "kinderen zijn experts in emotionele marketing". Ook kwamen er daarna nog jonge hondjes voorbij die met schuine hoofdjes de camera in kijken. Nòg schattiger dan de kindjes, maar zonder commentaar dit keer. Gelukkig maar. Het idee dat we samen iets kunnen bereiken dat we elk afzonderlijk niet kunnen, werd verduidelijkt met het plaatje hieronder, maar niet echt uitgewerkt. Het concept is uiteraard fantastisch, maar hoe ga je het aanpakken?

De voorzitter sloeg mij heel handig elke keer over als hij de nieuwe aspirant leden (5 geloof ik) betrok bij het concept van emotionele marketing. Ik was hem er dankbaar voor want had geen zin te doen alsof ik onder de indruk was. Na een voorstel rondje waarin ik bijzonder vriendelijk was geweest, dacht de emotioneel-blijkbaar-niet-zo-gegronde-voorzitter dat ik bij was gedraaid en vroeg heel gedurfd aan mij of ik vandaag ook zoveel had geleerd.

Ik schraapte mijn keel en zei naar waarheid "Nee". Ik maakte het iets vriendelijker door hem wel hartelijk te bedanken voor de uitnodiging. De voorzitter had een rood hoofd gekregen. Zijn joviale netwerkglimlach was als sneeuw voor de zon verdwenen.

Nadat we te horen kregen hoe belangrijk lidmaatschap van deze vereniging voor ons zou zijn, bleek dat de kosten 490 euro per jaar zijn en daarvoor mag je dan aan elke bijeenkomst gratis deelnemen, als je maar wel minimaal een aspirant lid meeneemt. Nou, hartelijk bedankt! Uitleg over de besteding van deze 490 euro per jaar werd niet gegeven, blijkbaar vond de voorzitter dat niet relevant.

Ik heb, toen het praatje klaar was, de aanwezigen vriendelijk gegroet en ben voor het wijnproeven vertrokken. De voorzitter ben ik ook een hand gaan geven en hij zei bizar genoeg dat we elkaar een volgende keer wel uitgebreider zouden spreken. Welke volgende keer?

Gisteren was ik in Foligno. De hele stad ligt open wegens werkzaamheden en er stonden files om binnen te kunnen komen, dus nam ik een mij onbekende weg in de hoop niet teveel te laat te komen. Ik parkeerde op een betaalde parkeerplaats die ik tegenkwam en liep zo goed als dat ging (nog altijd erg zere benen van de marathon zondag) richting het centrum.

Op de terugweg, tegen negen uur, bleek de parkeerplaats gesloten.

Daar stond ik dan. Ik kon er niet meer in. Een vreemde gewaarwording als je graag naar huis wil, maar niet bij de auto kunt en al zou ik erbij kunnen, een groot ijzeren hek sloot de parkeerplaats af (waar bij binnenkomst alleen een slagboom was), dus de auto stond opgesloten.

Terwijl ik voor het hek stond te bedenken wat ik nou 'ns zou gaan doen, ging het open en kwam er een mevrouw aanrijden die een abonnement heeft. Ze wilde mij graag helpen mijn auto van de parkeerplaats af te krijgen. Gelukkig. Ik heb in tijden niet zo'n opluchting gevoeld toen ik de parkeerplaats verliet. Nog altijd had ik nergens duidelijk zien staan dat de parkeerplaats zou sluiten, dus ze hebben het niet erg handig aangepakt!

Ik probeer sinds enige tijd om op de villainumbria facebook pagina regelmatig een fotootje te zetten van Umbrie of ook om mooie of leuke Umbrie foto's van anderen te delen. Mocht je dus dol zijn op Umbrie en zit je op Facebook ... volg ons daar!

Uiteraard blijf ik hier ook gewoon bloggen dus zit je niet op Facebook en heb je hier ook geen zin in, dan kun je je opgeven om automatisch bericht te krijgen van de nieuwe blogs. Dat kon een tijd geleden ook, maar hield toen op (na een update). Ik ben er pas een paar weken geleden achtergekomen dat het niet meer werkte. Nu zou het wel weer moeten werken ... en ik hoop dat dat zo blijft!